Storytelling, een jaar na dato

Gemaakt op dinsdag 17 mei 2011 14:07

In mei 2010 was ik aanwezig bij een bijeenkomt van De Ondernemerslift die als titel meekreeg ‘Storytelling’: zoek je passie en vertel je eigen verhaal.

Vanmiddag was ik bezig met de aanmelding voor een andere bijeenkomst van de Ondernemerslift (de meeste zijn erg de moeite waard, ga gerust eens kijken op www.ondernemerslift.nl ) en al lezend kwam ik op een geschreven verslag én een video reportage die tijdens de middag van Storytelling is gemaakt.

Ik heb wel het een en ander geleerd die middag, maar echt gewoon mijn verhaal vertellen, dat heb ik nog niet gedaan, het is er nog niet van gekomen. Maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald (ik hou wel van dit soort mooie uitdrukkingen) daar gaan we.

Ik stam nog uit de tijd dat er uitsluitend typemachines bestonden (al dan niet elektrisch aangedreven) en de komst van de fax werd gezien als een mega vooruitgang.
Stel je voor, je kon gewoon een velletje papier door een soort van kopieermachine halen en het kwam er bij de ontvanger weer uit! Wat een geweldige tijdsbesparing.
Je kunt je voorstellen dat de eerste computers eenzelfde reactie veroorzaakte maar zelfs die haalde het niet bij de komst van internet.

Microsoft lanceerde MSN en mijn kinderen waren er dol op. Maar om mij heen werden overal belerende vingers opgestoken: “ze communiceren niet meer met elkaar, hun sociaal vermogen laat straks te wensen over, ze zitten alleen nog maar achter die computer”. En: “er wordt veel te veel gezegd en geruzied via dat msn, ze durven van alles te beweren en te zeggen wat ze ‘face to face’ niet zouden doen”
Hyves deed er nog een schepje bovenop en weer die belerende woorden “hoe kun je nou zoveel vrienden hebben, die contacten kun je toch niet allemaal onderhouden, vrienden op hyves zijn geen vrienden”.

Opvoedkundige kwaliteiten

Nou daar zat ik, met al mijn opvoedkundige kwaliteiten, want ik vond het prachtig! Deed ik het niet goed? Ik werd nogal veroordeeld door moeders om me heen (en vaders ook trouwens), de kritiek was niet van de lucht.
Maar ik vond het heerlijk om te chatten via msn of berichten te zetten op hyves, om op de hoogte te zijn van wat de mensen om me heen doen, of juist niet doen. Moest ik dat mijn kinderen verbieden dan? Of het zelf ook maar niet doen?

Wat een mogelijkheden! Ik gebruikte mijn msn al snel in mijn contacten met freelancers bijvoorbeeld, ik volgde het werk wat ze voor me deden, beantwoordde hun vragen en gaf antwoorden op problemen die ze tegen kwamen, gewoon on-the-go! Via hyves bleef ik in contact met veel mensen en kon ik mijn nichtje feliciteren met haar nieuwe huis, dat had ik anders nooit geweten, via hyves wist ik dat een vriendin die ik uit het oog verloren was hard aan het studeren is voor haar HBO, en stuur ik mijn broer een wat sarcastisch bericht dat FC Oss – Willem II er nu toch echt aan zit te komen!

LinkedIn en Twitter zijn de zakelijke componenten van de digitale communicatie geworden en ook daar geldt voor: wat een mogelijkheden!
Ik blijf in contact met veel mensen, weet zo ongeveer wat ze aan het doen zijn, en ik informeer mijn volgers over mezelf, mijn bedrijf en ontwikkelingen in mijn vakgebied. Heb ik een vraag dan stel ik die vaak op twitter en antwoorden en suggesties rollen meestal in hoog tempo binnen.

George Orwell

Ik ben heel erg benieuwd wat de toekomst brengt, trendwatchers schetsen een scenario dat zelfs George Orwell nog zou verbazen! Voor de niet lezers onder ons: de titel van zijn boek is 1984 en het is geschreven in 1948, een aanrader, zelfs voor mensen zoals ik, met een passie voor digitale communicatie.